تعریف بازی
هر تیم از 12 بازیكن تشكیل می شود كه 5 نفر بازیكن اصلی و 7 نفر ذخیره هستند. تعداد همراهان نیز 7 نفر است كه شامل سرپرست ، مربی ، كمك مربی ، پزشك ، ماساژور ، مترجم و آمارگیر است.

هدف هر دو تیم گذراندن توپ از حلقه حریف و نیز ممانعت از گل زدن تیم مقابل است. در بازی بسكتبال از توپ برای پاس دادن ، پرتاب ، شوت و دریبل استفاده می شود كه هریك قوانین ویژه ای دارند.

ابعاد زمین
برای تورنمنت های المپیك و قهرمانی جهان ، زمین بسكتبال باید 28 متر طول و 15 متر عرض داشته باشد. سالن قانونی حداقل دارای 7 متر ارتفاع و نور كافی و مناسب برای انجام مسابقات است. خط كشی زمین باید با محل استقرار تماشاچیان و تابلوهای تبلیغاتی حداقل 2 متر فاصله داشته باشد. عرض خطوط زمین 5 سانتیمتر است و بگونه ای رسم می شود كه كاملا قابل رویت باشد. دقیقا در مركز زمین دایره ای به شعاع 80/1 متر رسم شده است. همچنین خطی موازی خطوط انتهایی زمین را از وسط به دو قسمت مساوی تقسیم می كند.


منطقه نیمكت ها


بیرون زمین بازی در سمت میز منشی ، منطقه نیمكت تیم ها است. هر منطقه توسط خطی به طول دو متر در امتداد خط انتهایی و خطی دیگر به طول 2 متر محدود می شود كه با فاصله 5 متر از وسط زمین بصورت عمودی روی خط كناری سمت میز منشی كشیده می شود. در زمان انجام بازی ، اشخاصی كه مجازند در این منطقه (نیمكت تیم) قرار بگیرند عبارتند از مربی ، كمك مربی ، بازیكنان ذخیره و حداكثر 5 نفر همراه تیم كه مدیر ، دكتر ، فیزیوتراپیست ، آمارگیر و مترجم خواهند بود. همراهان تیم یك امتیاز مثبت برای تیم هستند ، ولی رفتار و حركات آنان زیرنظر داوران خواهد بود و درصورت بوجود آمدن شرایط خاص ، داور می تواند تعداد همراهان را كاهش دهد.


منطقه 3 امتیازی


منطقه سه امتیازی محوطه بیرونی نیم دایره ای به شعاع 25/6 متر است كه مركز آن زیر مركز حلقه بسكتبال است و از خط عرضی 575/1 متر فاصله دارد.




مناطق محدود شده و خطوط دالان پرتاب آزاد


’’منطقه محدود شده‘‘ یا ’’منطقه سه ثانیه‘‘ محوطه ای است بشكل ذوزنقه كه قاعده كوچك آن ’’خط پرتاب آزاد‘‘ می باشد و قاعده بزرگ آن روی خط انتها قرار گرفته است و دو ساق ذوزنقه از خطوط دالان تشكیل شده است. فاصله خط پرتاب آزاد تا خط انتها 80/5 متر است. خطوط دالان به دو انتهای نیم دایره ای به شعاع 80/1 متر می پیوندد كه مركز این نیم دایره نقطه وسط خط پرتاب آزاد می باشد. نیمه مكمل این نیم دایره باید در داخل منطقه محدود شده ، با خطوط منقطع رسم شود. در طول خطوط دالان پرتاب آزاد فواصلی معین با خطوط كوچك مشخص می شود كه در هنگام پرتاب آزاد ، بازیكنان در آن نقاط جاگیری می كنند. فاصله اولین خط تا خط انتها ، 75/1 متر تعیین شده است كه این اندازه از لبه داخلی خط انتها محاسبه می شود. دومین خط به فاصله 85 سانتیمتر بعد از خط اول مشخص شده است. بعد از این دو قطعه ، محوطه ای به نام منطقه آزاد یا خنثی به طول 30 سانتیمتر وجود دارد. سپس سومین محل ، همجوار با منطقه آزاد بطور 85 سانتیمتر درنظر گرفته شده است. خطوطی كه برای نشان دادن این مكانها رسم می شوند ، باید 10 سانتیمتر طول و 5 سانتیمتر عرض داشته باشند و در خارج از مكانهای محدود شده رسم شوند.




تخته و پایه بسكتبال


تخته های بسكتبال از جنس چوپ و به ضخامت 3 سانتیمتر هستند. البته استفاده از شیشه طلقی به همان ضخامت نیز ممكن است. ابعاد تخته باید 80/1 متر افقی و 05/1 متر عمودی و فاصله لبه پایین تخته از زمین 90/2 متر باشد. این ابعاد مخصوص تورنمنت های المپیكی و جهانی است. برای سایر بازی ها اعم ار منطقه ای یا ملی می توان از ابعاد قدیمی (801/ افقی و 20/1 عمودی) استفاده نمود. پس در این صورت فاصله لبه پایین تخته از زمین 75/2 متر می باشد. البته همه تخته هایی كه جدیدا ساخته می شوند باید همان ابعاد مسابقات المپیك و جهانی را داشته باشند. (80/1 متر افقی و 05/1 متر عمودی) یك مستطیل با ابعاد خارجی 45×59 سانتیمتر ، در پشت حلقه بوسیله یك خط به عرض 5 سانتیمتر مشخص شده است كه ضلع پایینی آن كاملا هم سطح با حلقه است. تمامی خطوط ، اگر تخته از جنس طلق باشد باید به رنگ سفید و اگر تخته جنس دیگری داشته باشد باید به رنگ سیاه باشد.




تخته ها طوری نصب می شوند كه عمود بر زمین و موازی با خطوط انتهایی باشند. تخته ها داخل زمین و به فاصله 20/1 متر جلوتر از خطوط انتهایی واقع می شوند. قسمت جلو پایه های تخته حداقل دو متر از لبه خارجی خط انتهایی فاصله دارد و رنگ آن با توجه به رنگ زمین باید كاملا قابل رویت باشد و طوری به زمین متصل گردد كه هنگام برخورد افراد با آن حركت نكند. اگر تخته به پهلو حركت كند ، باید در عرض 4 ثانیه به حالت ثابت و اصلی خود برگردد. تمامی سطح پایین تخته و ارتفاع 35 سانتیمتر از دو طرف تخته باید پوشش داشته باشد. ضخامت این پوشش در سطح پایینی باید 5 سانتیمتر باشد. ارتفاع این پوشش در سطح جلو و عقب تخته نباید بیش از 2 سانتیمتر باشد. آن قسمت از پایه تخته كه بصورت موازی با زمین و در پشت تخته قرار دارد باید با موادی ضربه گیر تا طول 20/1 متر كاملا پوشش داده شود. ضخامت پوشش حداقل 5 سانتیمتر است. تمامی پایه های تخته در قسمت جلو و كنار آن باید با مواد ضربه گیر تا ارتفاع 15/2 متر از زمین پوشانده شود. حداقل ضخامت پوشش 10 سانتیمتر می باشد. پوشش ها باید طوری تهیه شوند كه وقتی فشاری بر آنها وارد می گردد ، بیش از 50% ضخامت به داخل نروند و لبه های تیزی نداشته باشد.




سبدها


سبد بسكتبال از دو قسمت حلقه و تور تشكیل می شود. جنس حلقه از فولاد می باشد و حداقل 6/1 سانتیمتر و حداكثر 2 سانتیمتر ضخامت دارد. قطر داخلی حداقل 45 سانتیمتر و حداكثر 7/45 سانتیمتر است و به رنگ نارنجی رنگ آمیزی می گردد.

در قسمت تحتانی حلقه گیره هایی برای نصب تور وجود دارد ، بطوریكه انگشت داخل آنها نرود. حلقه باید محكم به تخته وصل شود تا هنگام اعمال فشار بر حلقه ، فشار به روی تخته منتقل نگردد. ارتفاع حلقه از سطح زمین باید 50/3 متر و فاصله حلقه تا تخته 15 سانتیمتر باشد.




تورها از نخ سفید رنگ بافته می شوند و حداقل 40 سانتیمتر و حداكثر 45 سانتیمتر بلندی دارند و از زیر حلقه آویزان می گردند. تور باید دارای 12 حلقه برای اتصال به سبد باشد و لبه های تیز نداشته باشد و انگشت به داخل آن فرو نرود. بافت تور به گونه ای است كه توپ هنگام عبور از آن ، مكث كوتاهی می كند. به این ترتیب ، عبور توپ بیشتر قابل تشخیص می باشد كه گیر كردن توپ با پیچیدگی احتمالی و نیز خارج شدن توپ از پشت آن جلوگیری كند.


حلقه های هیدرولیكی
مزایای این حلقه ها بشرح زیر است :
1- یكی از محاسن حلقه های هیدرولیكی ، ایمنی بازیكنان و محافظت تخته در مقابل ضربه است.
2- حلقه های هیدرولیكی قادر به تحمل 105 كیلوگرم نیرو بسمت بالا هستند.
3- وقتی حلقه هیدرولیكی رها می شود ، بیش از 30 درجه از حالت افقی منحرف نمی گردد.
4- پس از رها شدن ، حلقه بلافاصله به حالت اولیه بر می گردد.


توپ


توپ بسكتبال ، كروی و نارنجی رنگ است و جنس آن از چرم ، پلاستیك و یا مواد مصنوعی است. محیط توپ نباید كمتر از 75 سانتیمتر و بیش از 78 سانتیمتر باشد. وزن توپ باید حداقل 567 گرم و حداكثر 650 گرم باشد. اگر توپ به میزان مناسب باد شده باشد ، وقتی آن را از ارتفاع 80/1 متر رها كنیم ، پس از برخورد با زمین بازی تا ارتفاع 20/1 (حداقل) یا 40/1 (حداكثر) بالا می آید. توجه داشته باشید كه ارتفاع 80/1 متر از پایین توپ و ارتفاع 20/1 و 40/1 از بالای توپ محاسبه می شود. ضمنا عرض باندهای مشكی روی توپ نباید از 635/0 سانتیمتر تجاوز كند.

تیم میزبان باید دو توپ استفاده شده دراختیار قرار دهد كه داوران قانونی بودن توپ را اعلام می كنند و هر دو یا یكی از آنها برای مسابقه استفاده می شود یا با نظر داوران هركدام دراختیار یك تیم جهت گرم كردن قرار می گیرد.

زمان بازی

زمان بازی از چهار دوره (پریود) ده دقیقه ای تشكیل می شود. زمان استراحت بین دوره اول و دوم 2 دقیقه است و زمان استراحت بین دوره سوم و چهارم 15 دقیقه است (نیمه بازی). زمان استراحت بین دوره سوم و چهارم 2 دقیقه است.


زمان استراحت (تایم اوت)


زمان استراحت ، یك دقیقه است كه درصورت درخواست به تیم واگذار می شود. زمان استراحت مطابق مقررات زیر به تیم ها داده می شود :
برای بازی هایی كه در چهار دوره 10 دقیقه ای برگزار می شود ، برای نیمه اول دو زمان استراحت به هر تیم داده می شود و در نیمه دوم ، سه زمان استراحت برای هریك از تیم ها منظور می شود. برای هر وقت اضافی نیز یك زمان استراحت برای هر تیم مجاز است.

قانون 24 ثانیه
زمانیكه بازیكنی از یك تیم ، كنترل توپ زنده را در داخل زمین دراختیار می گیرد ، آن تیم باید طی 24 ثانیه توپ را بطرف حلقه شوت كند. بطوریكه قبل از زمان 24 ثانیه توپ به سبد برخورد كند. در غیر اینصورت بعد از 24 ثانیه بوق دستگاه 24 ثانیه به صدا درخواهد آمد و توپ دراختیار تیم مقابل قرار می گیرد.

اگر توپ برای شوت در هوا باشد و بوق 24 ثانیه بصدا درآید :


الف) اگر توپ وارد سبد شود ، گل قبول خواهد بود و بازی از زیر حلقه تیم مدافع پیگیری خواهد شد.
ب) اگر توپ به حلقه برخورد نماید و وارد سبد نشود ، در اینصورت هركدام از تیم ها می توانند كنترل توپ را دراختیار بگیرند و بازی ادامه خواهد یافت.
ج) اگر توپ به حلقه برخورد نماید ، تخلف صورت گرفته است. ولی اگر تیم مدافع بلافاصله و بطور واضح كنترل توپ را دراختیار بگیرید بازی ادامه خواهد یافت.
امتیاز مساوی و وقت اضافی
درصورت مساوی بودن امتیاز در پایان نیمه دوم ، بازی با وقت اضافی 5 دقیقه ای ادامه می یابد. درصورت تساوی مجدد ، 5 دقیقه های اضافی بهمین ترتیب تكرار می شود. قبل از شروع هر 5 دقیقه وقت اضافی ، دو دقیقه برای استراحت منظور می شود. هر 5 دقیقه مثل شروع دو نیمه، با مالكیت تناوبی آغاز می گردد. در وقت اضافی ، تیم ها با همان حلقه نیمه دوم یا پریود چهارم ، بازی را دنبال خواهند كرد.


تعویض بازیكنان
تعداد تعویض ها در بسكتبال محدودیت ندارد ، ولی انجام تعویض در شرایط زیر مجاز نیست :
1- بعد از گل شدن توپ (مگر اینكه تیمی كه گل خورده است درخواست تایم استراحت كند و یا اینكه خطایی اعلام شود.)
2- زمانیكه توپ در بازی به جریان بیفتد. همچنین در مرحله پرتاب پنالتی.
3- در بین پرتاب های پنالتی ، مگر اینكه بین پرتاب ها خطا انجام شود.


قانون دبل (Double)
دریبل كردن از زمانی شروع می شود كه بازیكن كنترل توپ را دراختیار گرفته و با انداختن و زدن آن در تماس با زمین دوباره آن را قبل از اینكه به بازیكن دیگری برخورد كند لمس نماید. زمانی دریبل خاتمه می پذیرد كه با دست آن را گرفته و یا اجازه دهد توپ در دست یا دستها استراحت نماید. زمانیكه توپ با دست دریبل كننده در تماس نیست ، تعداد گامهای برداشته محدود نخواهد بود.
بازیكن مجاز نیست پس از خاتمه دریبل ، برای بار دوم اقدام به دریبل نماید. درصورتیكه این عمل را انجام دهد مرتكب تخلف ’’دبل‘‘ شده است.


قانون رانینگ (تراولینگ)
بازیكنی كه توپ را دراختیار دارد می تواند یك پای خود را به هر سمتی كه می خواهد ، یك یا چند مرتبه حركت دهد ، درصورتیكه پای دیگرش كه آن را پای ’’پیوت‘‘ می نامند ، ثابت باشد. رانینگ حركتی است كه بازیكن صاحب توپ در داخل زمین یك یا دو پای خود را بدون توجه به محدودیت فوق حركت دهد یا گامهای او با دریبل های بازیكن تناسب نداشته باشد.


قانون سه ثانیه
زمانیكه تیم كنترل توپ را در زمین حمله ، موقعی كه ساعت در جریان باشد ، دراختیار دارد ، هیچ یك از نفرات آن تیم نمی تواند مدت سه ثانیه در منطقه ذوزنقه حریف و یا روی خطوط ذوزنقه باقی بماند.


قانون هشت ثانیه


زمانیكه یك تیم توپ را در زمین خودی تحت كنترل می گیرد ، باید در عرض 8 ثانیه توپ را به زمین حمله بفرستد. تخطی از این قانون ، تخلف ’’هشت ثانیه‘‘ نامیده می شود و داور توپ را دراختیار تیم مقابل قرار خواهد داد.

قانون نیمه (برگشت توپ به زمین دفاعی)


زمانیكه یك بازیكن در زمین حریف (زمین حمله) مالكیت توپ را دراختیار می گیرد ، نباید توپ را به زمین دفاعی (زمین خودی) برگرداند. این امر یك تخلف است و توپ دراختیار تیم مقابل قرار خواهد گرفت.

خطای تماس با توپ بالای سطح حلقه


بازیكن مدافع و مهاجم ، توپی را كه برای شوت رها شده و در حال پیمودن قوس نزولی است و كاملا بالای استوانه حلقه قرار دارد نباید لمس كنند یا بزنند ، همچنین زمانیكه توپ به تخته برخورد می كند و در بالای سطح حلقه است ، مجاز به لمس توپ نیستند. در غیر اینصورت ، مرتكب تخلف شده اند كه سخت ترین جریمه آن پذیرش گل است.


خطای شخصی
خطایی را كه بازیكنی بر روی بازیكن حریف ، چه با توپ و چه بدون توپ انجام می دهد ، خطای شخصی گویند. بازیكن مجاز نیست كه بازیكن حریف را در موقع پیشروی ، توسط دست ، پا ، آرنج ، شانه ، باسن ، زانو یا پاهایش با استفاده از اعمال گرفتن ، سد كردن ، هل دادن یا شارژ كردن متوقف كند یا مانع او شود و یا با خم كردن بدن خود در حالت خارج از تعادل ، اعمال خشونت كند یا تخلف نماید.


خطای طرفین


خطای طرفین حالتی است كه همزمان دو بازیكن روی یكدیگر خطا انجام دهند.


خطای غیرورزشی


خطایی را كه با توجه به روح و اجرای قانون ، مستقیما برای تلاش در بازی با توپ انجام نشود ، خطای غیرورزشی گویند. برخورد شدید با بازیكن ، نگه داشتن ، زدن و هل دادن معمولا خطای غیرورزشی است و جریمه آن دو پرتاب آزاد همراه با مالكیت توپ می باشد.


خطای دیسكالیفه (اخراج)


هرگونه تكرار خطای غیرورزشی ، خطای فنی توسط بازیكن ، خطای فنی مربی یا ذخیره یا همراهان تیم ، خطای دیسكالیفه می باشد. بازیكن ، مربی ، ذخیره یا همراه تیم پس از دیسكالیفه باید به رختكن برود و درصورت عدم تمایل سالن بازی را ترك كند. جریمه دیسكالیفه علاوه بر اخراج ، دو پرتاب آزاد همراه با مالكیت توپ می باشد.


خطای فنی


خطای فنی ، هنگامی تحقق می یابد كه بازیكن بدون توجه به داور ، اعمالی از قبیل موارد زیر را انجام بدهد : بی احترامی یا برخورد با داوران زمین یا داوران نشسته ، استفاده از الفاظ یا حركات ناصحیح برای حریف یا تحریك تماشاچیان ، با حركات دست در جلو چشم بازیكن ایجاد اختلال كردن ، تاخیر در بازی در زمانیكه باید بازی از بیرون به جریان بیافتد ، بالا نبردن دست بهنگام خطا درصورت تقاضای داور ، تعویض شماره پیراهن بدون اطلاع ، آویزان شدن از حلقه موقع دانكینگ (زدن آبشار بطرف سبد) ، حركت دادن تخته و حلقه بطوریكه مانع گل زدن حریف شود. جریمه خطای فنی ، دو پرتاب آزاد همراه با مالكیت توپ است. خطای فنی برای مربیان ، ذخیره ها و همراهان نیز وجود دارد كه جریمه آن مشابه بازیكنان است. در هر دو صورت كاپیتان تیم ، فرد پرتاب كننده پنالتی را مشخص می نماید. خطای فنی ، وقت استراحت بین دو نیمه و وقتهای اضافی را نیز دربر می گیرد.


قانون پنج خطا


در بازی هایی كه در چهار وقت ده دقیقه ای برگزار می گردد ، بازیكن پس از انجام 5 خطا باید زمین را ترك كند و تا 30 ثانیه بعد ، یك بازیكن دیگر جایگزین وی گردد. این قانون را قانون پنج خطا می گویند.


قانون چهار خطا


در بازی های شامل چهار وقت ده دقیقه ای ، هرگاه یك تیم چهار خطای شخصی (در مجموع) در یك دوره (پریود) انجام دهد ، تمامی خطاهای شخصی انجام شده بعد از چهارمین خطا ، در هر دوره با دو پرتاب آزاد جریمه خواهد شد و پرتابها را بازیكنی كه روی او خطا اتفاق افتاده انجام خواهد داد. این قانون را قانون چهار خطا می گویند.
تمامی خطاهای انجام شده در وقت اضافی جزو خطاهای نیمه دوم محسوب خواهد شد.


تجهیزات فنی
الف) وقت نگهدار باید یك ساعت برای محاسبه زمان مسابقه و یك ساعت برای محاسبه زمان استراحت دراختیار داشته باشد. این ساعتها باید طوری روی میز منشی قرار گیرند كه برای نویسنده قابل رویت باشد.
ب) یك دستگاه دیجیتال مناسب قابل رویت برای كلیه بازیكنان و تماشاچیان جهت نشان دادن وقت بیست و چهار ثانیه كه باید توسط متصدی و مسئول بیست و چهار ثانیه كنترل شود. دستگاه باید بالای هر دو حلقه به فاصله 30 سانتیمتر در پشت حلقه و 50 سانتیمتر در بالای حلقه و یا در روی زمین پشت خط انتهایی باشد و یا چهار دستگاه در چهار گوشه زمین باشد.
ج) ورقه امتیاز كه باید مورد تایید فدراسیون بین المللی بسكتبال باشد. قبل از شروع و در طول بازی مورد استفاده منشی قرار می گیرد.
د) سه نوع بوق با صداهای مختلف كه برای اعلام زمان استراحت ، تخلف 24 ثانیه و پایان مسابقه بكار می رود. علاوه بر این ، دستگاه اسكوربورد (تابلوی امتیازات) باید به گونه ای نصب شود كه برای تماشاچیان ، بازیكنان ، مربیان و داوران میز قابل رویت باشد.
هـ)برای اعلام خطاها ، برگه هایی به ابعاد 10×20 سانتیمتر ، بكار می رود كه شماره گذاری شده اند. شماره ها برای مسابقاتی كه در چهار وقت ده دقیقه ای انجام می شود از یك تا شش است. شماره های یك تا پنج سیاه رنگ و شماره شش قرمز است. درصورت خطا ، این برگه ها به مربی تیم نشان داده می شود.
و) برای نشان دادن خطاهای تیمی ، از علاماتی به رنگ قرمز و حداقل به عرض 20 سانتیمتر ، طول 35 سانتیمتر و ارتفاع 35 سانتیمتر استفاده می شود. این علامات برای بازی هایی كه در چهار وقت ده دقیقه ای انجام می شود ، از یك تا پنج شماره گذاری شده اند. از دستگاههای الكترونیكی نیز درصورتیكه استاندارد باشند ، می توان استفاده كرد.

لباس بازیكنان
بازیكنان هر تیم باید دارای پیراهن و شورت یك رنگ و یك شكل باشند. جلو و عقب پیراهن و شورت باید یك رنگ باشد. لباسها از اعداد چهار تا پانزده شماره گذاری می شوند. شماره های جلوی پیراهن ده سانتیمتر و شماره های پشت پیراهن بیست سانتیمتر عرض دارند. رنگ شماره باید از رنگ پیراهن متمایز باشد. پیراهن های یك تیم باید یك رنگ و ساده باشد. پیراهن های یك تیم باید یك رنگ و ساده باشند. پیراهن های یك تیم باید یك رنگ و ساده باشند. پوشیدن پیراهن آستین دار مجاز نیست. پوشیدن تی شرت در زیر پیراهن مجاز نیست ، مگر اینكه با مجوز كتبی پزشك و همرنگ پیراهن باشد. پوشیدن زیرشورتی نیز درصورت همرنگ بودن با شورت بلامانع است. شماره ها باید برای منشی و داوران ، واضح و قابل رویت باشد. تبلیغات روی پیراهن موقعی مجاز است كه مانع دیدن شماره بازیكن نشود. در هیچ شرایطی نباید شماره از اندازه های اعلام شده كوچكتر باشد. تیم ها باید دو رنگ لباس (تیره و روشن) دراختیار داشته باشند. در هر مسابقه ، تیم اول (میزبان) باید لباس روشن بپوشد و تیم دوم (میهمان) لباس تیره رنگ داشته باشد. پایین پیراهن باید در داخل شورت قرار گیرد.
حداقل بیست دقیقه قبل از شروع مسابقه ، مربی موظف است اسامی كلیه بازیكنان ، كاپیتان ، پنج نفر بازیكن شروع كننده ، مربی و كمك مربی را به میز منشی ارائه نماید.


داوران
مسابقه معمولا با همكاری شش نفر داوری می شود. این افراد عبارتند از : سرداور و كمك داور كه توسط داوران نشسته یعنی : منشی ، كمك منشی ، وقت نگهدار و مسئول بیست و چهار ثانیه همراهی می شوند. در بعضی موارد ممكن است ناظر فنی نیز وجود داشته باشد كه بین منشی و وقت نگهدار قرار می گیرد و زمانیكه بازی متوقف باشد ، می تواند سرداور و داور را كمك و راهنمایی كند. داوران باید لباس مخصوص داوری به تن داشته باشند كه شامل پیراهن طوسی ، شلوار بلند مشكی ، كفش مشكی بسكتبال و جوراب مشكی است.


وظایف سرداور
سرداور باید تمامی تجهیزاتی كه مورد استفاده داوران قرار می گیرد ، از جمله ساعتها را بازرسی و تایید نماید. سرداور نباید اجازه دهد كه بازیكنان وسایل خطرناك همراه داشته باشند (وسایلی مانند انگشتر ، گردن بند ، گیره سر ، محافظ انگشت دست ، مچ و بازو و ...). سرداور در آغاز هر نیمه یا هر دوره بازی یا وقت های اضافی ، توپ را در دایره وسط زمین بین دو بازیكن مخالف به هوا می اندازد (جامپ بال). داور می تواند در موقعیت های خاصی بازی را قطع نماید اما تصمیم گیری درباره ادامه یا توقف بازی از اختیارات سرداور است. البته در این موارد ، سرداور مطابق مقررات عمل می نماید. سرداور هر وقت لازم بداند ، می تواند ورقه امتیاز را بررسی كند و بالاخره نظریات اعضای گروه داوری ، با تصویب او بعنوان نتیجه مسابقه اعلام می گردد. سرداور موظف است در مواردی كه در قانون پیش بینی نشده است ، تصمیم لازم را اتخاذ نماید.


وظایف داور
تشخیص و اعلام گل شدن توپ ، برعهده داور است. داور می تواند در موقعیت های خاص ، بازی را قطع كند. داوران ، بازی را بر طبق قوانین مربوطه اداره خواهند كرد و این اداره نمودن شامل به بازی گذاشتن توپ ، قطع كردن بازی و اعلام توپ مرده با به صدا درآوردن سوت در موقع لزوم است. از جمله وظایف داوران ، موارد زیر قابل ذكر است : به صدا درآوردن سوت برای متوقف ساختن هر نوع عمل بعد از اعلام توپ مرده ، تعیین جرایم خطاها ، اعلام تایم اوت برای استراحت ، اشاره كردن با سر برای داخل شدن بازیكن ذخیره به زمین بازی ، دادن توپ (نه پرتاب كردن) به بازیكن كه آن را از خارج زمین بهمان ترتیبی كه در این مقررات پیش بینی شده ، به داخل پرتاب كند ، شمردن آهسته ثانیه ها برای اجرای مقررات مربوط به پرتاب آزاد و به جریان انداختن توپ از بیرون بعد از خطای ده ثانیه.
مسئولیت اداره مسابقه از بیست دقیقه قبل از شروع تا خاتمه آن بعهده داوران است.


وظایف منشی و كمك منشی
منشی باید اسامی و شماره كلیه بازیكنان ، افرادی كه بازی را شروع می كنند و ذخیره هایی كه بعدا وارد زمین خواهند شد ، در جدول ثبت كرده باشد. او باید همواره مجموع امتیازات را داشته باشد. گل های 2 یا 3 امتیازی و پرتاب های آزاد به ثمر رسیده را ثبت نماید و همچنین خطاهای شخصی یا فنی بازیكنان را پس از اعلام ثبت كند ، پنجمین خطای بازیكن (در بازی های شامل چهار دوره ده دقیقه ای) را سریعا اعلام نماید. منشی باید زمانهای استراحت و محدودیت آن را اطلاع دهد. در ضمن باید جمع خطاهای هر بازیكن و تیم را همواره حاضر داشته باشد تا در موقع لزوم آن را اعلام نماید. همچنین منشی ، مسئول اعلام محدودیت خطای تیمی نیز هست. در ضمن مسئولیت تعویض جهت مالكیت تناوبی نیز بعهده منشی می باشد.


وظایف وقت نگهدار
وقت نگهدار ، مسئول نگهداری وقت بازی است. او باید سه دقیقه قبل از شروع نیمه ، داوران را آگاه سازد. در هنگام زمان استراحت ، وی مسئول راه اندازی ساعت است و باید 50 ثانیه پس از شروع زمان استراحت ، خاتمه آن را اعلام نماید. وقت نگهدار باید با صدای بوق خاتمه دوره ، نیمه یا وقت اضافی را اعلام كند.


وظایف مسئول بیست و چهار ثانیه
به محض دریافت توپ توسط بازیكن در زمین ، دستگاه بیست و چهار ثانیه شروع بكار می كند. تا زمانیكه تیم مقابل ، كنترل را به دست گیرد ، دستگاه متوقف می شود و هیچ ثانیه ای را نباید نشان دهد و مجددا بكار بیافتد كه این از جمله وظایف مسئول بیست و چهار ثانیه است.


وظایف كاپیتان
درصورت لزوم ، كاپیتان ، نماینده تیم در زمین خواهد بود. او اطلاعات موردنیاز را دراختیار داور قرار می دهد. كاپیتان با رفتار مودبانه و زمانیكه وقت مرده باشد ، از داور اطلاعات لازم را كسب می كند. درصورت عدم حضور مربی ، كاپیتان بعنوان مربی می تواند انجام وظیفه نماید.


وظایف مربیان
حداقل بیست دقیقه قبل از ساعت شروع بازی برابر برنامه هر مربی یا نماینده او باید فهرست كتبی اسامی و شماره بازیكنان خود را كه باید بازی را انجام دهند و نام كاپیتان ، مربی و كمك مربی را به منشی ارائه كند. حداقل ده دقیقه قبل از شروع بازی ، هر دو مربی باید اسامی داده شده را تایید و پنج نفری كه باید بازی را آغاز نمایند مشخص كنند. سپس جدول را امضاء نمایند. مربی تیم ’’الف‘‘ اولین مربی است كه باید این كار را انجام دهد. فقط مربی یا كمك مربی می توانند درخواست زمان استراحت نمایند. در هنگام تعویض بازیكن نیز باید او را به حالت آماده به میز منشی معرفی نمایند. فقط مربی كه نام او در جدول ثبت شده مجاز است در حالت ایستاده تیم را رهبری نماید و نفر جایگزین مربی نیز شامل همین قانون خواهد بود.

موفق باشید


نوشته شده در تاریخ دوشنبه 22 فروردین 1390    | توسط: پوریا امیرخلیلی    | طبقه بندی: قوانین و مقررات در بسکتبال،     |
نظرات()